سه شنبه, 02 آبان 1396
 

 


 
 اهمیت بازرسی کالا
اعتبارات اسنادی چیست ؟
طرح صنعتی چیست ؟
حقوق ناشی از گواهینامه اختراع چیست ؟
ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علائم تجاری
طرق افزایش سرمایه در شرکتها تجاری
تعریف تاجر و اعمال تجاری در قانون جدید تجارت

مدیر عامل و قائم مقام مدیر عامل در قانون تجارت مصوب1391

لزوم تصویب مقررات خاص برای صنعت لبنیات

سهام ممتاز چیست ؟

قرارداد بهره برداری از علامت تجاری یا فرانشیز

لزوم توجه به قانون کار

حق سرقفلی و حق کسب و پیشه و تجارت

  Incoterms  اینکوترمز 

رابطه فیمابین ورشکستگی شرکت و شرکاء

علامت تجاری چیست ؟

لزوم اجرای کامل اصل 44 قانون اساسی

جایگاه محیط زیست در قانون پنج ساله پنجم توسعه

جایگاه صنعت کشاورزی در قانون پنج ساله توسعه 

قرارداد پیمان 

الزامات در تنظیم قراردادها

لزوم آشنایی با قراردادهای BOT

دلالی در قانون تجارت
انواع شرکتهای تجاری
مالکیت معنوی
نقش بازرسان در شرکت های تجاری
نقش داوری در قراردادهای تجاری
ضرورت آشنایی با قانون تجارت الکترونیک

اثر ورشکستگی بر خانواده های تجار و تمهیدات قانون تجارت

تخلفات نعیین شده در قانون تعزیرات حکومتی

نگاهی به قانون تعزیرات حکومتی

 بررسی قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی در ایران

اسناد تجاری : چک - برات - سفته


 

  

 

مالکیت فکری ( معنوی )


 

 مالکیت فکری ( معنوی ) به حقوقی گفته می شود که به صاحبان آن حق انتفاع از فعالیتهای فکری و ابتکاری انسان را می دهد و ارزش اقتصادی و قابلیت داد و ستد دارد ولی موضوع آن شیء معین مادی نیست .

 حقوق پدیدآورندگان آثار ادبی یا هنری با مالکیت ادبی و هنری معروف به حق مؤلف یا حق تکثیر ، حق اختراع ، حقوق بر مشتری مانند سرقفلی حق تاجران و صنعتگران نسبت به نام علائم تجاری و صنعتی و اسرار تجاری معروف به مالکیت تجارتی و صنعتی از انواع مالکیت های فکری است که موضوع آن یک اثر فکری و تراوش های ذهنی انسان است و نه یک پدیده معین مادی . مالکیت فکری ماهیتی مرکب از حقوق مالی و حقوق غیر مالی است .

مقررات مختلفی در ایران در مورد مالکیت فکری وجود دارد " قانون ثبت علائم و اختراعات " مصوب 1310 و آئین نامه اصلاحی آن مصوب 1338 به حق مخترع و مالکیت فکری در حوزه صنعت و تجارت می پردازد .

 یک پیمان بین المللی معروف به " اتحادیه پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی و تجارتی و کشاورزی " مصوب 1883 که ایران در سال 1337 به آن ملحق شده از دیگر اسناد قانونی ایران در این زمینه است .

 در زمینه حق مؤلف و هنرمند نیز قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان مصوب 1348 و آئین نامه اجرائی آن مصوب 1350 در کنار " قانون ترجمه و تکثیر کتب و نشریات و آثار صوتی " مصوب 1352 از منابع قانونی در حقوق ایران در این زمینه است .

اما آنچه در این مبحث به آن می پردازیم حفظ و حمایت از حقوق تولیدکنندگان و صاحبان کالا و خدمات با توجه به مفاد قانون ثبت علائم و اختراعات و اصلاحات و کنوانسیون های بین المللی مربوط به این قانون و مشمولان آن می باشد .
 


 

علامت و نام تجاری – یک آرم مشخص است که اجناس و خدمات به خصوص که توسط شخص یا تشکیلات خاصی تولید و فراهم شده اند را متمایز می کند و قانون ، علامت و نام تجاری چنین تعریف می کند :
 


 

علامت یعنی هر نشان قابل رویتی که بتواند کالاها یا خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی را از هم متمایز سازد .
 


 

نام تجاری یعنی اسم یا عنوانی که معرف و مشخص کننده شخص حقیقی یا حقوقی باشد
 


 

توجه به همین دو تعریف ساده اهمیت و لزوم انحصاری بودن علائم تجاری را دنیای رقابت امروز برای هر شخص روشن می سازد . در تجارت امروز جدا از هزینه تولید و پخش یک محصول ، زحمت و هزینه بالایی که صاحبان کالا در راستای معرفی کالا و محصولات خویش متقبل می شوند اهمیت جلوگیری از استفاده سوء افرادی را که تازه گام در میدان تولید نهاده اند و از سابقه زحمت و تلاش افراد دیگر استفاده می کنند را دو چندان می سازد .

به همین دلیل در قانون جهت بستن راه این قبیل افراد سود جو و حمایت از تولید اصلی ( Original  ) چنین مقرر می دارد" حق استفاده انحصاری از یک علامت به کسی اختصاص دارد که آن علامت را طبق مقررات این قانون به ثبت رسانده باشد "

از بعد دیگر داخل شدن محصول غیر اصل ( Fake  ) با نام کالای اصلی در ابزار که عموماً از کیفیت پائین و گاهاً از حداقل استانداردهای لازم نیز بی بهره است ، صاحبان کالای اصلی را به دلیل تشابه اسمی درگیر شکایات نهادهای بازرسی دولتی و خصوصی ساخته و هم مصرف کننده را بدلیل عدم برخورداری از کیفیت مطلوب کالا و همنامی با کالائی که سابقاً تهیه میکرده به افکار غلط نسبت به تولید کننده محصول اصلی ، اعم از عدم کیفیت تولیدات جدید ، تغییر مدیریت و از بین رفتن کیفیت، عدم اهمیت به مشتری ، دچار می سازد . تنها توجه به موارد فوق کافی است که مدیران فعال و صاحب نام و معتبر عرضه صنعت کشور را در هر شاخه ای که مشغول به فعالیت در آن هستند به لزوم ثبت نام و علامت تجاری که سالها برای اختصاص سهمی از بازار به آن تلاش نموده اند ، رهنمون گردد .

لذا مؤسسه خدمات حقوقی دیده بان عدالت با توجه به رسالت حرفه ای خویش یعنی اطلاع رسانی به اقشار مختلف جامعه ، ذیلاً مفاد و موادی از قوانین مربوطه را که صاحبان کالا و خدمات در کشور عزیزمان می بایست جهت حفظ حقوق خویش از آن مطلع باشند را در سری مقالاتی که نسخه اول آن را پیش رو دارید ، عنوان می نماید .

 

فصل اول : مفهوم عناوین قانونی " قانون ثبت علائم و اختراعات "


 

اختراع

اختراع در قانون ایران اینگونه  تعریف گشته است : اختراع نتیجه فکر فرد یا افراد است که برای اولین بار فرآیند یا فرآورده های خاص را ارائه می کند و مشکلی را در یک حرفه ، فن ، فناوری ، صنعت و مانند آنها حل می نماید و بر اساس همین قانون اختراعی قابل ثبت است که حاوی ابتکار جدید و دارای کاربرد صنعتی باشد .


 

طرح صنعتی

از نظر قانون " هر گونه ترکیب خطوط یا رنگها و هر گونه شکل سه بعدی با خطوط ، رنگها و یا بدون آن ، به گونه ای که ترکیب یا شکل یک فرآورده صنعتی یا محصولی از صنایع دستی را تغییر دهد ، طرح صنعتی است . در یک طرح صنعتی تنها دسترسی به یک نتیجه فنی بدون تغییر ظاهری مشمول حمایت از این قانون نمی باشد . اصیل و جدید بودن طرح نیز مانند اختراع از ملزومات مجوز جهت ثبت و بهره مند شدن از جنبه های حمایتی این قانون می باشد .


 

علامت ونام تجاری

همانطور که در ابتدای این متن ذکر گردید از نظر قانون ایران علامت و نام تجاری عبارت است از :

علامت یعنی نشان قابل رؤیتی که بتواند کالاها یا خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی را از هم متمایز سازد و نام تجاری یعنی اسم یا عنوانی که معرف و مشخص کننده شخص حقیقی یا حقوقی باشد .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      هرگونه برداشت و استناد از این مقاله به اجازه کتبی از نویسندگان این مقاله و انجمن صنایع لبنی ایران می باشد.